زیست شناسی

Diabetes now a days is a global problem. Diabetes mellitus is one of the most prevalant diseases of adults. It will affect a person regardless of weight, age, or race, ,especially if diabetes runs in the family. Glucose is used by our cells for the production of energy, and this takes place only in the presence of a hormone produced in the pancreas called Insulin. In the absence of Insulin, glucose cannot be utilized by the tissues. It accumulates in the blood. When the level of glucose in the blood rises above 180 mg percentage, it starts leaking into urine. This is called Diabetes mellitus or Diabetes. Diabetes leads to several serious short and long term complications like Diabetic Coma, Strokes, Kidney Failure, Neuropathy, Angina, Heart Attacks, Cataract, Gangrene, Ketoacidosis, Dehydration, Constipation, Frequent Urination, Loss of Sleep, Physical Weakness, hypertension, Impotency, Abortion, Septic Skin Infections, Carbuncles and many health problems.

Some symptoms of diabetes include:

  • Constant feeling of hunger and thirst.
  • frequent urination
  • irritability
  • weight loss
  • changes in appetite
  • Quick exhaustion. Drowsiness. Low sexual urge.
  • Possible anaemia, constipation, itching around genital organs, palpitation.
  • vision problem(blurring, spots)
  • tiredness or pale skin color
  • numbness or tingling feelings in hands or feet.
  • chest pain
  • repeated infection or slowing healing of wounds
  • constant headaches


  • The diabetic diet is an otherwise normal balanced diet, with a few modifications and proper spacing between food intakes.
  • Avoid diet increasing sugar, fats, potatoes, rice, alcohol.
  • Regular exercise in any form is a must.
  • Restrict and reduce weight.
  • Avoid sleeping during daytime.
  • Avoid smoking.
  • Try to reduce stress by implimenting 'Yoga'practice.


Useful Plants:

  • Ceasalpinia crista
  • Aegle marmelos
  • Curcuma longa
  • Azadirachta indica
  • Acacia nilotica
  • Adhatoda zeylanica
  • Terminalia bellirica
  • Albizia lebbeck
  • Allium cepa
  • Allium sativum
  • Asparagus racemosus
  • Cassia fistula
  • Cassia sophera
  • Ficus benghalensis
  • Terminalia chebula
  • Gmelina arborea
  • Eugenia jambolana
  • gymnema sylvestre
  • Momordica charantia
  • Musa paradisiaca
  • Ficus racemosa
  • Emblica officinalis,etc.

Image1: Momordica charantiaFamily: Cucurbitaceae
Genus: Momordica
Species: M. charantia
Synonyms: Momordica chinensis, M. elegans, M. indica, M. operculata, M. sinensis, Sicyos fauriei
Common Names: bitter melon, bitter gourd, balsam apple, balsam pear, karela, salsamino, sorci, sorossi, sorossie, sorossies, pare, peria laut, peria
Part Used: whole plant, fruit, seed.

Herbal Medicinal Uses: Bitter Melon (Momordica charantia), also known as Karela is a herb that helps regulate blood sugar levels and keeps body functions operating nomally. It serves many medicinal purposes. Scientists have turned their focus on the beneficial properties of the fruit in diabetes .

The fruits and leaves of the plant contain two alkaloids, one of them being momordicine. The plant is reported to contain a glucoside, a saponin-like substance, a resin with an unpleasant taste, an aromatic volatile oil and a mucilage. The seeds contain an alkaloid (m.p. 236°) and an anthelmintic principle in the germ; they also contain urease. The fruits, leaves and extracts of Momordica charantia has been reported to possess pharmacological properties and medicinal uses. Bitter gourd being rich in all the essential vitamins and minerals, especially vitamin A, B1, B2, C and Iron, its regular use helps to prevent many complications such as hypertension, eye complications, neuritis and defective metabolism of carbohydrates. It increases body's resistance against infection. Bitter gourd is a highly beneficial help in the treatment of blood disorders like blood boils, scabies, itching, psoriasis, ring-worm and other fungal diseases.

Natural Cure For Diabetes: Bitter melon juice contains plant insulin and should be taken 2 ounce 2 times daily on an empty stomach. It is found to be very effective for diabetes. Or It can be cooked as any vegetable and eaten. Or The bitter melon powder can be made by drying. Take bitter gourd powder I teaspoon daily in empty stomach.

Various forms as written below:[http://www.articlesbase.com/]

فرستاده شده توسط لیلا یونسی فرد

+ نوشته شده در  جمعه سی ام اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 19:27  توسط سهیلا حسینی | 

Azadirachta indica (Neem) extract also has marked hypoglycemic properties.

Gymnema sylvestre (Gurmar) Leaf material stimulates insulin secretion and has blood sugar reducing properties.

Tenospora cordifolia (Gilo) enhances glucose utilization and checks release of glucose from the liver.

Casearia esculenta (Chilla) increases the utilization of glucose by the body.

Ficus bengalensis (Bargad) sap of this tree is effective in controlling the diabetes and increasing capacity of pancreatic cells.

Coccinia indica (Bimbi) plant reduces blood sugar.

Helicterus isora (Mororphali) decoction or juice of root bark given in diabetes to lessen -the quantity of sugar.

Catharanthus roseus (Sadabahar, Violet Flowers) also possesses hypoglycemic properties. Five leaves three times a day keeps diabetes in control.

Luffa acutangula (Turai) is also useful in diabetes as it reduces the level of sugar.

Lawsonia inermis (Mehndi). The seed extract isa proven remedy for diabetes.

Plants helping the diabetics indirectly (because diabetes may lead to the conditions like hyper-lipidaemia, arthosclerosis and mycordial infraction etc.) are Trichosanthus dioca (Parval), Gyamposes tetragoloba (Juar) Plumago zeylanica (Chitrak), Boswellia serrata (Bhilawan) and Commiphora mukal (Gum Guggul) which lowers down the total cholesterol when taken over a period of time.

Diabetes that starts in middle age is generally a much milder disease. The patient is commonly overweight when first symptoms appear. Overeating brings diseases like obesity, diabetes, hyper-lipidaemia, arthosclerosis, coronary heart disease and other maladies. Diabetes is incurable but a managable disease, often strikes late in one's life. The reason behind it is the limited supply of effective insulin. By eating less one can keep well because his diet will remain within the limit of what his own insulin can manage.

Diabetes can only be controlled by adopting an optimistic view on life and by following a good diet regimen and exercise.

As it is rightly said, "When people tell you diabetes cannot be controlled, ask them to go and take a walk". Even the simplest form of exercise, like walking helps to control diabetes. Exercise improves metabolism which in turn leads to better control of glucose. It also helps to reduce weight and lowers blood pressure-which is commonly elevated in diabetics. More importantly, exercise can facilitate reduction of insulin dosage and other oral drugs. Along with regular exercise you must also control your diet. And remember to substitute your sugar with aspartame-based sweeteners. So, control the urge to take a cab for short distances. Walk instead. You could be walking away from diabetes.

Article Source: http://EzineArticles.com/1096004
+ نوشته شده در  جمعه سی ام اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 19:20  توسط سهیلا حسینی | 

قبل از کشف انسولین و داروهای کاهش دهنده قندخون، بیماران دیابتی با گیاهان دارویی و درمان های سنتی معالجه می شدند. تاکنون تاثیر مثبت بیش از ۱۲۰۰ گیاه دارویی در کاهش میزان قند خون یا کاهش عوارض ناشی از آن شناخته شده است...

این یادداشت، اشاره ای دارد به برخی از مهم ترین گیاهان دارویی با خواص کاهش دهندگی قند خون که گزارش های بالینی و آزمایشگاهی معتبر مبنی بر موثر بودن آنها موجود است و همچنین نگاهی می اندازد به گیاهان دارویی که در طب سنتی ایران در درمان بیماری دیابت تجویز می شوند.

۱) پیاز و سیر: سیر از سبزی هایی است که تاریخی بسیار کهن دارد. انسان خواص درمانی این گیاه را ۵ قرن قبل از میلاد مسیح(ع) شناخته بود. سیر هزاران سال برای اهداف پزشکی استفاده می شد. این گیاه حداقل ۳ هزار سال در طب چین کاربرد داشته است. پیاز نیز یکی از قدیمی ترین گیاهان زراعی است که از هزاران سال قبل به عنوان طعم دهنده غذاها و همچنین دارو از آن استفاده می شود. ترکیبات فعال گوگردی مانند آلیل پروپیل دی سولفید موجود در پیاز و اکسیدآلیل دی سولفید موجود در سیر نقش اصلی را در کاهش قندخون دارند. پیاز و سیر باعث افزایش میزان انسولین در خون می شوند. هر چقدر مصرف این مواد بیشتر باشد، قند خون بیشتر کاهش می یابد. مصرف قرص های سیر به میزان ۲۴۰۰ میلی گرم در روز به مدت ۳ ماه، قند خون را مختصرا کاهش می دهد.

۲) خیار تلخ: این میوه شبیه کدوی زگیل دار است و در نواحی گرمسیر مانند آمازون، آفریقای شرقی و آسیا رشد می کند و در آمریکای جنوبی به عنوان غذا و دارو کشت می شود. میوه تازه آن به رنگ سبز است که با رسیدن به رنگ نارنجی- زرد تبدیل می شود. تمام قسمت های این میوه بسیار تلخ است. میوه خیار تلخ حاوی ماده ای شبیه انسولین است و مصرف روزانه حدود ۶۰ گرم شیره این گیاه به کاهش مختصر قندخون منجر می شود.

۳) شنبلیله: گیاهی از تیره پروانه داران است و به همین دلیل توانایی همزیستی با باکتری های تثبیت کننده ازت را دارد و می تواند بخش زیادی از نیتروژن مورد استفاده خود را تولید کند. این گیاه بومی ایران است و در بیشتر نواحی ایران از جمله آذربایجان، اصفهان، فارس، خراسان، سمنان و دامغان می روید و به عنوان سبزی خوراکی کاشته شده و مصرف می شود. تجویز ۱۵ تا ۵۰ گرم پودر دانه شنبلیله خیسانده در آب موجب کاهش قندخون ناشتا و بعد از غذا می شود. پودر دانه شنبلیله علاوه بر کاهش مختصر قندخون باعث کاهش چربی های خون نیز می شود.

۴) سیاه گیله: در ایران تنها یک گونه از قره قات وجود دارد که آن هم در جنگل های تالش و نواحی مرطوب رشد می کند که در زبان محلی به آن سیاه گیله می گویند. این گیاه در جنگل های شمال ایران می روید. قره گیله یا سیاه گیله دارای برگ های بیضوی و نوک تیز با گل های صورتی و سفید ریز است و در اواخر تابستان، دانه های سیاه ارغوانی آن برای چیده شدن آماده می شوند. میوه آن را می توان هم به صورت تازه و هم خشک شده مصرف کرد یا در تهیه انواع مرباها و دسرها به کار برد. برگ های این گیاه در طب سنتی در درمان بیماری دیابت استفاده می شود. اثر ضددیابت یک بار مصرف عصاره این گیاه که اثری مشابه انسولین دارد، تا چند هفته در بدن باقی می ماند. به علاوه این گیاه دارویی در پیشگیری از عوارض بلندمدت دیابت مانند عوارض قلبی- عروقی، عصبی، کلیوی و چشمی تا حدی موثر است. عصاره آن به مقدار۸۰ تا ۱۶۰ میلی گرم ۳ بار در روز برای بیماران مبتلا به دیابت توصیه می شود.

۵) خار مریم: خار مریم اصالتا بومی منطقه مدیترانه است. این گیاه امروزه در سراسر نقاط دنیا از اروپا تا آسیا و از آفریقا تا آمریکای شمالی گسترده شده است. این گیاه تنومند معمولا در مناطق خشک و آفتابی رشد می کند. این گیاه دارویی موجب افزایش حساسیت سلول ها به انسولین و کاهش قندخون می شود. ماده موثر آن سیلی مارین نام دارد که تجویز آن به مقدار ۲۰۰ میلی گرم ۳ بار در روز موجب کاهش مختصر قندخون ناشتا و هموگلوبین ای .وان.سی و چربی های خون می شود. فرآورده های این گیاه از تخم های داخل میوه تهیه می شوند. تخم های آن حاوی ۵/۱ تا ? درصد سیلی مارین است.

۶) هندوانه ابوجهل: هندوانه ابوجهل یا خربزه روباه یکی از گیاهان دارویی متعلق به خانواده خیارها و کدوها است. این گیاه بومی ایران بوده و در نواحی جنوبی کشور و مناطقی مانند جنوب استان خراسان یافت می شود. میوه این گیاه دارای گلوکوزید قابل تبلوری با طعم بسیارتلخ به نام کولوسنتین است. این گلوکوزید که به حالت متبلور و خالص به رنگ زرد است، در آب به نسبت ۲۰ درصد حل می شود و اگر هیدرولیز شود، گلوکز و ماده ای به نام کولوسنتتین می دهد. در طب سنتی بسیاری از کشورها از جمله ایران تجویز میوه این گیاه جهت کاهش قند خون متداول است. میوه این گیاه بسیار سمی است و مصرف مقدار زیاد آن باعث اسهال خونی و درنهایت مرگ می شود. تجویز مقدار ۱۰۰ میلی گرم ۳ بار در روز ماده موثر هندوانه ابوجهل به مدت ۲ ماه در بیماران دیابتی نوع دوم، موجب کاهش مختصر میزان هموگلوبین ای.وان.سی و قندخون ناشتا می شود. تجویز این مقدار به مدت ۲ ماه در این بیماران بدون هیچ گونه عوارض جانبی گوارشی، کبدی و کلیوی است.

۷) پسیلیوم: پسیلیوم یا اسفرزه، گیاهی از خانواده پلانتاجیناسه آ و یک داروی ملین گیاهی است که از طریق جذب آب باعث حجیم شدن محتویات روده شده و با افزایش حرکات دودی شکل باعث تخلیه مدفوع می شود. مصرف پودر پسیلیوم به مقدار ۱۰ گرم در روز و به مدت ۸ هفته هموگلوبین ای.وان.سی را مختصرا کاهش می دهد.

۸) عدس الملک: این گیاه بومی ایران است و در طب سنتی جهت کاهش قندخون بیماران دیابتی تجویز می شود. با این حال مصرف روزانه پودر بذر گیاه به مقدار ۱۵۰۰ میلی گرم در روز به مدت ۲ ماه اثر مفیدی بر قندخون نشان نداده است و فعلا اطلاعات علمی کافی در مورد اثرات این گیاه در دسترس نیست.

۹) چای سبز: چای سبز و سیاه در اصل یکی هستند اما فرآیند تولید چای سیاه به گونه ای دیگر است. برگ های چای سیاه طی روش خاصی تخمیر و سپس خشک می شوند اما برگ های چای سبز پس از چیدن خشک می شوند. عدم تخمیر موجب می شود که تقریبا بیشتر مواد طبیعی به همان مقدار در برگ های چای باقی بمانند. مردم چین از دیرباز چای سبز را به عنوان یک نوشیدنی دارویی مصرف می کردند و به دلیل اهمیت ویژه این گیاه، اصول خاصی نیز برای تهیه آن دارند. در سال های اخیر چای سبز در بسیاری از کشورهای جهان طرفداران فراوانی یافته است. دلیل اصلی این استقبال، آشنایی مردم دیگر کشورها با خواص درمانی این نوع نوشیدنی است. بسیاری از خواص چای سبز مربوط به ماده ای به نام کاتچین است که فعالیت آنتی اکسیدانی آن بسیار بالا است. مصرف روزانه ۵/۱ گرم پودر چای سبز خشک موجب کاهش مختصر قندخون در بیماران دیابتی می شود. مقدار توصیه شده برای بیماران دیابتی مصرف ۲ فنجان چای دم کرده در روز است.

۱۰) دم کرده گزنه: ساقه این گیاه را پرزها و تارهای مخروطی شکل پوشانده است که در صورت لمس کردن ساقه به دست می چسبد و پوست را می گزد و تولید خارش و سوزش می کند و شاید به همین دلیل آن را گزنه نامیده اند. تخم آن نرم، ریز و تیره رنگ و مانند تخم کتان است. قسمت مورد استفاده این گیاه برگ های تازه، ریشه، شیره و دانه آن است. گزنه در طب سنتی ایران به عنوان یک داروی کاهنده گلوکز خون معرفی شده است. عصاره برگ گزنه می تواند یک نقش حفاظتی در برابر افزایش میزان قندخون و تخریب سلول های پانکراس داشته باشد.

۱۱) کلپوره همدانی، مریم نخودی همدانی: استفاده از این گیاه به طوری که در کتب دارویی قدیمی آمده است به زمان های دور نسبت داده می شود. بقراط، دیوسکورید، پلین و جالینوس از این گیاه در آثار خود نام برده اند. عصاره این گیاه محتوی مواد موثره زیره است. مصرف عصاره این گیاه به مقدار ۱۲۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به مدت ۶ هفته قندخون را مختصرا کاهش می دهد.

● حرف آخر

در مجموع، مصرف گیاهان دارویی توسط بیماران دیابتی تحت هیچ شرایطی نباید بدون نظر تیم پزشکی انجام شود. این گیاهان دارویی نباید جایگزین داروهای ضددیابت یا انسولین در بیماران دیابتی شود چرا که اولا اثر این گیاهان بر کاهش قندخون خفیف است و ثانیا از فردی به فرد دیگر متفاوت بوده و ثالثا ممکن است با دیگر داروهای مورد استفاده بیماران تداخل داشته باشند. همچنین عوارض و اثرات مصرف طولانی مدت این گیاهان ناشناخته است. در حال حاضرهیچ گونه توصیه ای علمی در ارتباط با مصرف آنها وجود ندارد.

دکتر سیدمحسن خوش نیت(متخصص غدد و متابولیسم(

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 19:11  توسط سهیلا حسینی | 

● آلوئه ورا؛
آلوئه ورا به عنوان گياه شفابخش شناخته شده است. شيره خشك شده و ژل كه از قسمت داخل برگ ها به دست مي آيد در كاهش ميزان گلوكز خون بسيار موثر است.
● دارچين؛
اين ادويه دسترسي سلول هاي چربي را به انسولين آسان تر مي كند و تبديل گلوكز به انرژي را چند برابر افزايش مي دهد. علاوه بر آن دارچين مانع ايجاد راديكال هاي آزادخطرناك مي شود.
● پياز؛
اين گياه تاثير قابل ملاحظه اي در كاهش قند خون دارد. پياز روي سوخت و ساز گلوكز در كبد تاثير مي گذارد و باعث افزايش ترشح انسولين مي شود.
● سير؛
اين گياه بهترين درمان براي كاهش مستقيم قند خون، بازسازي سلول هاي لوزالمعده و تحرك آن براي توليد انسولين به حساب مي آيد.
● برگ هاي انبه؛
برگ هاي انبه درمان موثري براي بيماري ديابت است. كافي است برگ هاي انبه را به مدت ۲۴ ساعت در آب خيس كنيد. سپس برگ ها را بفشاريد و آب به دست آمده را بخوريد يا برگ هاي انبه را خشك و سپس آسياب كنيد و روزي ۲ بار با آب مصرف كنيد. اين ۲ روش عوارض ديابت را از بين مي برد.
● قره قاط؛
اين ميوه اختلالات پرخطر ديابت مانند آسيب هاي چشمي و آب مرواريد را كاهش مي دهد.
● جينكو بيلوبا؛
عصاره اين گياه براي پيش گيري و درمان مراحل اوليه ناراحتي عصبي ناشي از ديابت موثر است.
● شنبليله؛
شنبليله يكي از پرمصرف ترين گياهان براي كنترل بيماري ديابت به حساب مي آيد. شنبليله مقاومت انسولين را در بدن كاهش مي دهد و با افزايش تعداد گيرنده هاي انسولين در گلبول هاي قرمز، ميزان قند خون را كنترل مي كند. اين گياه با به كارگيري گلوكز در بافت هاي پيراموني، ميزان گلوكز خون را كاهش مي دهد. كافي است دانه هاي شنبليله را يك شب كامل در يك ليوان آب خيس كنيد و روز بعد آب آن را بخوريد و دانه ها را بجويد.
● اسفرزه؛
اين گياه خاصيت كاهش دهنده كلسترول و قند خون را داراست. فيبر بالاي موجود در آن، يبوست را از بين مي برد و با كاهش كلسترول، خطر بيماري قلبي را نيز كاهش مي دهد.
● ريحان؛
اين گياه، روند ترشح انسولين را آسان تر مي كند. به طور عمومي هر گياهي كه لوزالمعده و كبد را تقويت كند، در درمان ديابت مفيد است. اما اگر ديابتي هستيد و دارويي براي كنترل ميزان خون مصرف مي كنيد، بهتر است با پزشك مشورت و به طور منظم ميزان قند خون خود را كنترل كنيد تا با افت ناگهاني قند خون مواجه نشويد.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 19:5  توسط سهیلا حسینی | 

ديابت و انواع آن (Diyabet)

● ديابت چيست و انواع آن کدام است؟

ديابت يا بيماري قند به علت ناتواني بدن در توليد يا مصرف انسولين پديد مي آيد. انسولين ماده اي است که در بدن توسط لوزالمعده توليد مي گردد و باعث مي شود قند يا به عبارتي مهمترين منبع انرژي بدن مورد استفاده قرار گيرد.

● انواع ديابت

▪ ديابت نوع ۱ که فرد مبتلا به آن لازم است جهت ادامه حيات خود، انسولين تزريق نمايد و معمولاٌ در کودکان و نوجوانان پديد مي آيد.

▪ ديابت نوع ۲ که معمولاٌ در افراد بالاي ۴۰ سال ديده مي شود و با رژيم غذايي، فعاليت بدني و قرص هاي خوراکي پايين آورنده قند خون يا گاهي تزريق انسولين، قابل کنترل است.

● در ديابت نوع ۲ چه اتفاقي رخ مي دهد؟

در فرد مبتلا به اين نوع ديابت، سلول هاي بدن حساسيت لازم نسبت به هورمون انسولين را ندارند و پس از مدتي لوزالمعده نيز در توليد انسولين به مقدار کافي، مشکل پيدا مي کند. بدون وجود حساسيت لازم به انسولين يا در صورت کمبود ترشح انسولين، بدن نمي تواند قند موجود در خون را به داخل سلول حرکت دهد؛ بنابراين قند خون بالا مي رود و افزايش قند خون سبب پيدايش مشکلاتي در فرد مبتلا مي گردد.

● علامت ها و نشانه هاي ديابت نوع ۲ چيست؟

اين نوع ديابت معولاٌ به آهستگي پيشرفت مي کند. علامت هاي اصلي آن پرادراري، تشنگي بيش از حد، کاهش وزن قابل توجه، افزايش اشتها و خستگي زودرس و شديد است. علامت ها و نشانه هاي ديگر عبارتند از:

▪ عفونت هاي مکرر دهان، پوست، ناحيه تناسلي يا مثانه

▪ تاري ديد

▪ سوزش و گزگز انگشتان دست يا پاها

▪ خشکي و خارش پوست اين علامت ها ممکن است خفيف باشند به طوري که فرد متوجه آنها نگردد.

در سالمندان گاهي اين علامت ها فقط به سن بالا نسبت داده مي شود و تشخيص ديابت به تأخير مي افتد. نکته مهم اين که بيش از نيمي از مبتلايان به ديابت از بيماري خود بي خبرند!

چه زماني به مصرف قرص نياز است؟ رعايت رژيم غذايي و کاهش وزن و همچنين انجام فعاليت بدني اساسي ترين اصول درمان در بيماران ديابتي نوع ۲ هستند و در صورتي که قند خون پس چند هفته کنترل نشود، نياز به درمان با قرص هاي خوراکي پديد مي آيد. به خاطر داشته باشيد که مصرف قرص به هيچ عنوان جاي رژيم غذايي را نمي گيرد و شما با وجود مصرف قرص همچنان به يک رژيم غذايي خوب و فعاليت بدني منظم نياز داريد.

● قرص هاي خوراکي پايين آورنده قند خون چند نوع است؟

قرص هايي که به طور معمول براي درمان ديابت مورد استفاده قرار مي گيرد، عبارتند از: ۱. گلي بن کلاميد يا گليبوريد که نام ديگر آن دائونيل است. در همين گروه دارويي، از کلرپروپاميد نيز گاهي استفاده مي شود. ۲. مِت فورمين البته به تازگي قرص هاي متعدد ديگري نيز براي درمان ديابت نوع ۲ به بازار عرضه شده اند که هنوز استفاده از آنها خيلي رايج نشده است. در هر حال شما بايد نام قرص هاي مصرفي خود را بدانيد و اگر به خاطر سپردن آنها برايتان مشکل است نام قرص و تعداد دفعات مصرفي را بر روي يک کارت يادداشت کنيد و همراه خود داشته باشيد.

● گياهان دارويي براي درمان قند خون کدامند .

براي کنترل و درمان قند خون نسخه هاي معتبرزيادي در کتب طب قديم آمده است . اما گياهاني که ثمربخشي آنها به اثبات رسيده باشداز اين قرار هستند.

عصاره کلپوره , گزنه , حنظل , عدس الملک , تخم شنبليله , تخم شاتره , خارخاسک , رازيانه . ازآنجايي که استفاده ناآگاهانه اين گياهان ممکن است سبب مسموميت شود لذا توصيه ميشود بدون نظرپزشک متخصص مصرف نکنيد .

قرص ها و گياهان خوراکي چگونه باعث کاهش قند خون مي شوند؟ توجه داشته باشيد که قرص هاي خوراکي همان انسولين نيستند و محتوي انسولين نيز نمي باشند، اين قرص ها در افراد ديابتي که بدنشان هنوز انسولين مي سازد، مصرف مي شوند و از راه هاي زير سبب کاهش غلظت قند خون مي گردند:

۱) کمک به بدن براي آزاد شدن بيشتر انسولين در خون

۲) تسهيل ورود قند به داخل سلول

۳) کاهش ميزان توليد قند در کبد

● آيا مصرف قرص هاي خوراکي به تنهايي براي کنترل قند خون کافي است؟

قرص هاي خوراکي فقط در ديابتي هاي نوع ۲ که قند خونشان با رژيم غذايي و فعاليت بدني کنترل نشده است، مورد استفاده قرار مي گيرند. بهترين نتيجه درمان ي از مصرف قرص هاي خوراکي پايين آورنده قند خون تنها هنگام انجام همزمان فعاليت بدني منظم، رعايت برنامه غذايي صحيح و در صورت لزوم کاهش وزن به دست مي آيد. مصرف قرص هاي خوراکي به معني ترک انجام فعاليت بدني منظم و عدم رعايت برنامه غذايي صحيح نيست چرا که در اين صورت، استفاده از اين قرص ها به تنهايي کمک کننده نخواهد بود. با مصف منظم قرص هاي تجويز شده توسط پزشک و رعايت رژيم غذايي صحيح و ورزش منظم، غلظت قند خون را در حد طبيعي نگه داريد و از پيدايش عوارض افزايش قند خون جلوگيري کنيد.

● آيا قرص ها ويا گياهان خوراکي عوارض جانبي دارند ؟

قرص هاي خوراکي عوارض جانبي اندکي دارند اما مانند همة داروها بايد با دقت مصرف شوند. پزشک مناسب ترين قرص خوراکي را با توجه به شرايط جسمي شما تجويز مي کند اما گاهي اوقات ممکن است با مصرف اين قرص ها مشکلات زير پديد آيد.

برخي افراد ممکن است با مصرف قرص گلي بن کلاميد دچار بثور پوستي شوند که باقطع مصرف قرص، اين عارضه از بين خواهد رفت.

قرص هاي خوراکي ممکن است با داروهاي ديگر تداخل اثر داشته باشند، به طور مثال هنگامي که اين قرص ها را مصرف مي کنيد از مصرف آسپرين بپرهيزيد و براي تسکين درد از استامينوفن استفاده نماييد. البته در افرادي که بدليل مشکلات قلبي آسپرين مصرف مي کنند، ميزان آسپرين مصرفي روزانه براي آنها مشکلي ايجاد نخواهد کرد.

گلي بن کلاميد مي تواند در برخي افراد باعث کاهش شديد غلظت قند خون شود بنابراين با مصرف اين دارو بايد برنامه غذايي را به درستي رعايت نماييد.

با شروع مصرف مت فورمين ممکن است مشکلات گوارشي مانند تهوع و اسهال رخ دهد که معمولاٌ ظرف چند روز از بين مي روند براي جلوگيري از ايجاد حالت تهوع، بهتر است اين قرص همراه با غذا يا پس از غذا استفاده شود. افراد ديابتي که قرص مت فورمين مصرف مي کنند بايد به طور سالانه از نظر وضعيت کبد و کليه ها بررسي شوند.

● قرص خوراکي را در چه زماني از روز بايد مصرف کرد؟

به دليل تقاوت اثر قرص گلي بن کلاميد و مت فورمين، بهتر است گلي بن کلاميد نيم ساعت پيش از مصرف غذا مصرف گردد و قرص مت فورمين براي کاهش عوارض گوارشي مثل تهوع، همراه با غذا يا بلافاصله پس از آن خورده شود.

گياهان دارويي اثر ات به مراتب بسيارکمتري نسبت به قرص ها دارند.بنابراين اولويت با گياهان داروييست .

● تا چه زماني بايد از قرص هاي خوراکي پايين آورنده قند خون استفاده کرد؟

اين قرص ها باعث بهبود قطعي ديابت نمي شوند بلکه با روش هاي مختلف به کنترل غلظت قند خون کمک مي کنند. اگر با يک نوع قرص کنترل مطلوب قند خون حاصل نشد، ممکن است پزشک استفاده همزمان از دو نوع قرص را تجويز نمايد. اگر فرد ديابتي به علت يک عفونت شديد يا مشکل قلبي يا عمل جراحي، در بيمارستان بستري شود، ممکن است در طول دوران بستري به تزريق انسولين نياز پيدا کند. در اين صورت پزشک معالج ميزان انسولين لازم (که جاگيزين قرص ها مي شود) را براي وي تجويز خواهد کرد. اگر ديابت شما با مصرف قرص، کنترل نشود ممکن است پزشک به منظور ايجاد کنترل مطلوب، تزريق انسولين را براي شما شروع کند.

● اگر بيمار شدم و اشتهايي براي خوردن غذا نداشتم، آيا بايد به مصرف قرص ادامه دهم؟

در صورتي که مي توانيد غذا بخوريد حتماٌ مصرف قرص را ادامه دهيد. سعي کنيد در دوران بيماري غذاي معمولي مصرف نماييد و مايعات (بدون شيريني) زياد بخوريد. اگر به علت تهوع، استفراغ و... قادر به خوردن غذا نيستيد، به سرعت با پزشک خود تماس بگيريد. اگر نمي توانيد غذاي معمولي بخوريد، سعي کنيد به جاي آن سوپ، شير يا آب ميوه مصرف نماييد. در دوران بيماري با پزشک خود مشورت کنيد.

افت قند خون در بيماران ديابتي هنگام مصرف قرص هاي خوراکي يا دريافت انسولين، ممکن است کاهش قند خون (هيپوگليسمي) ايجاد شود. اگر چه علامت هاي کاهش قند خون از فردي به فرد ديگر متفاوت است، در هر فرد اين علامت ها مشخص مي باشد. به خاطر داشته باشيد که بيماران بالاي ۶۰ سال بيشتر در معرض خطر کاهش قند خون هستند. در هر حال مبتلا به ديابت بايد علامت هاي کاهش قند خون را به خاطر داشته باشد و پيش از افت شديد قند خون و شدت يافتن علائم، وارد عمل شود.

● علل کاهش قند خون هيپوگليسمي چيست؟

عوامل زير مي توانند باعث کاهش قند خون شوند:

▪ فراموش کردن يا دير خوردن يک وعدة غذايي اصلي يا ميان وعده

▪ دريافت ناکافي مواد نشاسته اي در غذاهاي اصلي يا ميان وعده ها

▪ انجام ورزش بيش از حد معمول يا ورزش برنامه ريزي نشده

▪ افزايش ميزان مصرف قرص هاي خوراکي نظير گلي بن کلاميد

▪ بيماري کليوي يا کبدي که به دليل کاهش دفع دارو، باعث افزايش غلظت آن در خون شده باشد.

▪ تداخل اثر ديگر داروهاي مصرفي بيمار با داروهاي ضد ديابت بنابراين براي شروع يک داروي جديد، حتماٌ با پزشک خود مشورت کنيد. علامت ها و نشانه هاي کاهش قند خون چيست؟ زماني که غلظت قند خون پايين تر از حد معمول (معمولاٌ کمتر از حدود ۷۰ ميلي گرم در دسي ليتر) باشد، علامت هاي کاهش قند خون پديدار مي شوند.

علامت هاي هشدار دهنده افت قند خون عبارتند از:

▪ احساس ضعف و گرسنگي

▪ لرزش دست ها

▪ تعريق فراوان

▪ عصانيت و آشفتگي

▪ تپش قلب و نبض سريع

▪ گزگز و مورمور در اطراف دهان و انشگتان

▪ تاري ديد

علامت هاي ديگر:

▪ سردرد

▪ رنگ پريدگي

▪ تغيير خلق و خو

▪ کاهش تمرکز و حواس و پيدايش توهمات ذهني

▪ تحريک پذيري

▪ گيجي و منگي

▪ اختلال تکلم

▪ دو بيني

▪ کاهش سطح هشياري

▪ تشنج

● در مواقع کاهش قند خون چه بايد کرد؟

هنگام افت قند خون بايد از مواد قندي سريع ال اثر مانند نصف ليوان آب ميوه، چند قطعه شيريني، ۳ حبه قند يا آب نبات استفاده نمود. مقدار مصرف اين مواد در افراد مختلف متفاوت است اما بايد توجه داشت که به دنبال مصرف مواد قندي زود اثر ، مواد قندي طولاني اثر يا يک وعده غذايي کامل نيز مصرف شود. اين کار به منظور پيشگيري از کاهش دوبارة قند خون انجام مي گيرد. مواد قندي طولاني اثر شامل يک عدد ساندويج، يک عدد ميوه، بيسکويت يا يک وعده غذايي کامل است.

● کاهش وزن چه کمکي خواهد کرد؟

چاقي يک عامل تقريباٌ مشترک بين افراد ديابتي نوع ۲ است. چاقي باعث مقاومت سلول ها نسبت به انسولين مي شود و در نتيجه بدن در تحمل مواد قندي دچار اختلال مي گردد. پس با کاهش وزن و رساندن آن به حد طبيعي، باعث کنترل بهتر قند خون شويد.

و بالاخره اينکه: به خاطر داشته باشيد که بيشتر افرادي که ديابت نوع ۲ دارند و با قرص و رژيم غذايي قند خون را کنترل مي کنند، مي توانند بدون مشکل به زندگي خود ادامه دهند.


منابع :
توسط دکتر مهرداد
مقالات ارسالی به آفتاب

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 18:58  توسط سهیلا حسینی | 

بیماری دیابت یک اختلال متابولیک شایع می­باشد که مبتلایان به آن بیش از 5٪ جمعیت کشور را شامل می­شوند. این بیماری علت اصلی کوری در بزگسالان و نارسایی مزمن کلیه و قطع غیر تروماتیک اندام تحتانی می­باشد. در این بیماری در اثر کمبود یا ناتوانی انجام وظیفه توسط انسولین، قند خون بالا می‌رود. این بیماری در سرتاسرجهان دیده می­شود. شایع­ترین نوع آن دیابت شیرین غیروابسته به انسولین(نوع2 NIDDM ) است و دیابت وابسته به انسولین ( نوع1 IDDM ) اساسا یك بیماری خود ایمنی محسوب می‌شود. چاقی معمول­ترین علت دیابت نوع2 می­باشد. تمام داروهای ضد دیابت جذب قند توسط بافت­های بدن را تحریک کرده و از افزایش قند خون جلوگیری می­کنند. داروهای شیمیایی می­توانند عوارض جانبی داشته باشند. شایع­ترین عوارض جانبی آن­ها تهوع، کاهش وزن، نفخ شکم و اسهال است و کسانی که ناراحتی­های کبدی، قلبی و کلیوی دارند باید از مصرف آن­ها خوداری ورزند. مرسوم­ترین درمان دیابت نوع1  استفاده از انسولین می­باشد ولی رویکرد تغذیه­ای به درمان آن در کشورهای در حال توسعه دارای مزایای زیادی است. رعایت تغذیه صحیح، كاهش وزن و نیز انجام مرتب فعالیت­های ورزشی در پیشگیری از ابتلای به دیابت در افراد در معرض خطر بسیار مؤثر است. علی­رغم در دسترس بودن داروهای شیمیایی و مصنوعی، بسیاری از بیماران در جستجوی داروهای گیاهی برای کاهش علائم این بیماری هستند. در تمام کشورها، استفاده از گیاهان دارویی برای درمان دیابت مرسوم است. مصرف گیاهان دارویی به خصوص زمانی که درمان­های رایج قادر به کنترل بیماری نبوده و نیازبه تجویز انسولین دارد چشمگیر است. در این مقاله نقش گیاهان دارویی از جمله بولاغ­اوتی، گزنه، پیاز، سیر، شنبلیله، چای و هندوانه­ابوجهل در بهبود دیابت بررسی شده است. این گیاهان با داشتن ترکیبات گوگردی، فلاونوییدی و خاصیت آنتی اکسیدانی اثرات متفاوتی مانند هیپوگلیسمیک، افزایش تولید انسولین در لوزالمعده، محافظت از سلول­های لوزالمعده، افزایش رسپتورهای انسولین، رقابت با انسولین در اتصال به گیرنده­های آن در کبد و تحریک جذب گلوکز توسط سلول­ها از خود به جای می­گذارند

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۹۰ساعت 18:53  توسط سهیلا حسینی |